Sedanter Yaşam Tarzının Çalışan Performansı ve Tükenmişlik Üzerine Etkisi

Abstract

Bu çalışmada sedanter yaşam tarzının çalışan performansı ve tükenmişlik üzerine etkisi incelenmek tedir. Gelişmiş toplumlardaki bireyler çalışmak, seyahat etmek ya da boş zamanlarını değerlendirebilmek (televizyon izlemek, sinemaya gitmek, kitap okumak vb.) gibi yaşamın temel alanlarında giderek artan sürelerde sedanter davranışlar sergilemektedir. Sedanter davranışlar, uyanıkken oturma ya da uzanmayı içeren, daha çok 1.5 metabolik eşdeğerden daha düşük enerji harcamasına neden olan işler olarak ifade edilmektedir. Sosyokültürel gelişmeler ve değişimlerle birlikte yürüme mesafelerinin ve sürelerinin kısal ması, ev dışı aktivitelere katılımın azalması gibi nedenlerle insanlar, hareketsiz yaşam tarzını benimser bir duruma gelmiştir. Bireylerin hareketsiz kalması, işlerini zamanında yetiştirememe, monoton bir yaşam tar zına bürünme vb. olumsuz durumları beraberinde getirdiği gibi iş performanslarında da düşüş meydana ge tirmektedir. İş performansı, bireyin kendi görev tanımı içerisinde yaptığı, devam ettirdiği işi makul sınırlar içerisinde yapması olarak tanımlanmaktadır. Performansı düşen çalışanlar tükenmişlik yaşamayabilmekte dir. Bireyde ruhsal ve fiziksel açıdan enerjinin tükenmesi olarak ifade edilen tükenmişlik hem birey hem de örgütler açısından iş yaşamını önemli ölçüde tehdit eden bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bağ lamda çalışanların sedanter yaşam tarzı yerine fiziksel aktiviteler yaptığı daha hareketli, sosyal aktivitelere katıldığı aktif bir yaşamı tercih etmesi ve böylece performans artışlarının olmasıyla tükenmişlik hissinin yok olması veya en aza indirilmesi sağlanabilir.