İngilizce Mütercim ve Tercümanlık - Makale Koleksiyonu

Bu koleksiyon için kalıcı URI

https://hdl.handle.net/20.500.12695/219

Listeleniyor 1 - 20 / 68

Ozanlık Geleneğinin Dinî Yönü: Mousai ile Hay Eezǐ Üzerine Bir Karşılaştırma
(Sakarya Üniversitesi, Haziran 2026) Okutan Davletov, Nükhet
Etkili söz söyleyebilme ve buna bağlı olarak ozanlık geleneğinin dünyanın farklı kültürlerinde tanrı vergisi olarak görülmesi, monoteist dinler öncesine dayanan bir ortaklıktır. Bu ortaklık, Mousai ve Hay Eezǐ örnekleri üzerinden daha önce başka bir çalışmada farklı bir yaklaşımla ele alınmıştır. Bu makalede ise önceki çalışmalardan farklı olarak Musaların yetki sahaları ve ozan seçiminin işleyişine dair örnekler ile bu ilahlara edilen dualar, birincil kaynaklardan aktarılarak yorumlanmıştır. Ayrıca bu çalışmanın eksenini, ilahlar tarafından ozanın seçilmesinin ve hem destan anlatma hem destan dinlemenin dinî yönü oluşturmaktadır. Birbirinin çağdaşı olmayan iki farklı kültüre ait söz konusu motiflerin karşılaştırılması için öncelikle sözlü kültür ortamında görülen sözün büyüsel niteliğine odaklanılmış ve bu inanca örnek olarak eski Yunanca ve Türkçe örtmeceler gösterilmiştir. Ardından Sibirya Türklerinden Hakasların aba toy ve eski Yunanların Bufonia törenleri sırasında dile getirilen savunma cümleleri, sözün gücü bağlamında karşılaştırılmıştır. Son olarak ise destanlara ve etnografik dönem kayıtlarına başvurularak anlatıcıların, şairlerin veya ozanların Mousai ve Hay Eezǐ gibi ilahlar tarafından seçilmesi ve kimi zaman da bunlar tarafından cezalandırılması inancının benzer örnekleri verilmiştir. Ayrıca destan anlatmanın her iki kültürde de bir ibadet biçimi olduğu, Hakasların avda Tağ Eezǐ için destan anlatmaları ve eski Yunanların düğünlerde Hymenaios’u çağırdıkları ilahiler söylemeleri gibi örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır.
Hakas Harğa (Karga) Aşiretinin Köken Miti Üzerine
(16.01.2026) Okutan Davletov, Nükhet
Bu çalışma, esas olarak Güney Sibirya Türklerinden Şorların bir kolu olan ve günümüzde Hakaslar arasında Harğa (Karga) adıyla varlığını sürdüren aşiretin köken anlatılarını ve bunların Şamanik inanç sistemi içerisindeki yerini incelemektedir. Aşiretin köken mitinin farklı varyantları karşılaştırmalı olarak ele alınmakta, özellikle tufan, dağ, totem hayvanı olarak kuşlar ve antropogonik mitlerdeki kriz temaları üzerinde durulmuştur. Anlatılarda Hara Tağ’ın soy dağı ve kutsal mekân olarak merkezi konumu dikkat çekmektedir. Hakas folklorunda dağ, doğum ve ölümle ilişkilendirilen bir mekân olmasının yanı sıra hem atalara dönüş hem de kutsal varlıkların ikamet yeri olarak tasvir edilmektedir. Bu bağlamda Harğa aşiretinin köken miti, diğer Türk topluluklarının antropogonik mitleriyle paralellikler göstermektedir. Çalışmada ayrıca Şamanizmde dağ kültünün, totemik hayvan anlatılarıyla birlikte toplumsal kimlik ve kolektif hafızanın inşasında oynadığı rol ortaya konulmuştur. Son olarak Harğa aşiretinin etnik hafızasında karganın kurtarıcı rol üstlenmemekle birlikte, Hara Tağ’ın kutsallaştırılması üzerinden soyun meşrulaştırıldığı görülmektedir.
Ritüel Sürekliliği Bağlamında Erken Orta Çağ ve Günümüz Sibirya Türklerinin Muskaları
(30.12.2025) Okutan Davletov, Nükhet
Bu makalede Güney Sibirya’daki eski Türk dönemi kurganlarında bulunan ve arkeologlar tarafından muska amacı taşıdığı belirtilen birtakım nesneler ile bunlar etrafında şekillenen uygulamaların, Erken Orta Çağ Türkleri ile bugün aynı bölgede yaşayan modern Sibirya Türkleri arasındaki inançsal devamlılığın örneklerinden olduğu ileri sürülmektedir. Bu amaçla özellikle hayvan uzuvları ve insan dişleri gibi kurgan buluntuları ile sözlü kültür ürünlerindeki motifler, etnografik dönem kayıtları ve günümüzden örnekler arasındaki benzerliklerin tespit edilmesine çalışılmıştır. Örneğin, L. A. Yevtyuhova ve S. V. Kiselev başkanlığında Altay’daki Kuray köyü yakınlarında kazısı gerçekleştirilen ve VII-IX. yüzyıllara tarihlendirilen kurganlardan birinde ölünün kemer çantasında bulunan insan ve kemirgen dişlerinin muska işlevi taşıdığı, yapılan analizler sonucunda mezar sahibinin diş hastalığından mustarip olduğunun anlaşılmasıyla ortaya koyulmuştur. Kızlasov da Tıva’daki eski Türk kurganlarında bulunan kemer çantalarının içindeki insan dişlerinin, diş ağrısı için muska görevi gördüğünü ifade etmektedir. Bu bilgiler ışığında kurgan buluntularına göre hasta ya da kusurlu dişin, sağlam benzeriyle değiştirilmek istendiği anlaşılmaktadır. Alan araştırmaları, günümüz Sibirya Türklerinin de çocuklarını diş ağrısından korumak için boyunlarına tay dişi astıklarını göstermektedir. Bu uygulamanın bir benzeri de Şamanizm mensubu Hakasların tǐs toyı yani diş toyu dedikleri törenden yıllar sonra yine süt dişleri üzerinden gerçekleştirdikleri bir uygulamada tarafımızca tespit edilmiştir. Çalışma boyunca çeşitlendirilen örneklerin analizinin ardından erken Orta Çağ’da bugünkü Hakas, Tıva ve Altay topraklarında yaşamış olan eski Türkler ile günümüzde aynı coğrafyada yaşamaya devam eden Sibirya Türkleri arasında Şamanizm bağlamında inançsal devamlılıktan söz etmenin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.
Gunnarr Gjúkason’un Ölüm Öncesi Müzikal İcrasının Şamanist Yönü Üzerine
(26.12.2025) Okutan Davletov, Nükhet
Bu çalışma, Cermen-İskandinav anlatı geleneğinde yer alan Gunnarr Gjúkason’un ölüm sahnesinde çalgı çalması motifini, mitolojik, kültürel ve ritüel boyutlarıyla çok katmanlı bir analiz çerçevesinde ele almayı amaçlamaktadır. Gunnarr, Völsunga Saga’da Sigurðr Fáfnisbani’nin kayınbiraderi olarak görünmekte ve ilk etapta ikincil bir karakter izlenimi uyandırsa da, özellikle Atlakviða gibi farklı varyantlarda dramatik ve sembolik yükü yüksek olan merkezi bir figüre dönüşmektedir. Gunnarr’ın karakteri tarihsel bir kişi olmaktan ziyade, mitolojik bilinç düzeyinde anlam yüklenmiş, sembolik bir aktör olarak yorumlanmaktadır. Anlatıya göre Gunnarr, Hun kralı Atli (Attila) tarafından yılan dolu bir çukura atılır. Anlatı varyantlarında farklılık göstermekle birlikte Gunnarr’a bir arp (ya da lir) verildiği, onun da elleri bağlandığı için bu çalgıyı ayak parmaklarıyla çaldığı aktarılmaktadır. Çaldığı müzikle yılanları uyutan Gunnarr, geçici bir kurtuluş anı yaşasa da, nihayetinde yılanlar tarafından sokularak öldürülür. Bu çalışma, söz konusu motifin yalnızca dramatik bir sahne veya kahramanlık göstergesi olmadığını, aynı zamanda eski Şamanist inanç sistemlerinin bir iz düşümü olduğunu öne sürmektedir. Şamanizm’de müzik yalnızca bir estetik öge değil, ruhlar ve tanrılar âlemiyle iletişim kurma, esrime hâline geçme ve ayinsel rehberlik sağlama amacıyla kullanılmaktadır. Sibirya Şamanları arasında yapılan etnografik gözlemler, çalgıların, Şamanın öte âleme geçişini mümkün kılan birer sembolik araç olduğunu ortaya koymuştur. Bu bağlamda müzikle ölümüne karşı koyma çabası, Hristiyan teolojik düşüncesiyle bağdaşmamaktadır. Aksine kader karşısında doğaüstü güçlerle son bir temas kurma çabası, hatta bir tür Şamanist ölüm ritüeli icra etme girişimi olarak değerlendirilebilir.
ŞAMANİK RUH TASAVVURU BAĞLAMINDA İZLANDA FYLGJA’SI VE HAKAS UMAY’I ÜZERİNE
(25.09.2025) Okutan Davletov, Nükhet; Davletov, Timur
Pagan dinlerde insanın soyut uzantıları hakkında oldukça gelişmiş bir terminoloji mevcuttur. Bu doğrultuda eski İskandinav dinindeki ve Türk halklarından Hakasların Şamanizmindeki ruh inancının benzer şekilde karmaşık bir yapıda olduğu görülmektedir. Nitekim Hakas Şamanizminde kut, tın, yula/çula, süne/sürne ve üzüt gibi birden fazla ruh türü mevcutken; İskandinav paganizminde de ruh konusu ele alınırken birden fazla kavram gündeme gelmekte; hamr, hugr, fylgja ve hamingja olmak üzere başlıca dört kavrama değinildiği göze çarpmaktadır. Hristiyanlık ve İslamiyet etkisiyle literatürde ruh şeklinde tek bir kavrama indirgenen bu parçaların hareketli olup bedenden ayrılıp geri dönebilmeleri, Hakas Şamanizmi ve eski İskandinav dininin ortaklıklarından biridir. Buna ek olarak bedenin çeşitli uzuvlarında ve organlarında ruhun ya da ruhun bir kısmının bulunduğuna dair inanç ve bunlarla ilgili uygulamalar, bu ortaklıklara birer örnek olarak değerlendirilmelidir. Bu çalışmada söz konusu organlardan plasenta üzerinde durulmuştur. Pek çok pagan toplumda anne karnındaki fetüsü koruduğu ve çocuğun sağlığıyla kaderinin buna bağlı olduğuna inanıldığı için plasentaya özel bir önem verilmiştir. En erken, XIII-XIV. yüzyıllarda kaleme alınan İzlanda kaynakları vasıtasıyla hakkında bilgi edinilebilen fylgja, hem fizikî plasenta hem de ayı, kartal, kurt, öküz, yaban domuzu, tilki veya kuğu gibi çeşitli hayvan formlarında görülebilen bir tür koruyucu ruh olarak algılanmaktadır. XI. yüzyılda Kaşgarlı Mahmud’un verdiği bilgilere ve etnografik dönemde Sibirya Türkleri arasında yürütülen alan araştırmalarına göre Umay da kendisine tapınanlara çocuk ruhu veren koruyucu bir ilah olmasının yanı sıra ismen plasenta anlamına gelmektedir. Bu iki inanış arasındaki farklılık ise Umay’ın, fylgjur’un aksine çocuğa ruh veren bir yaratıcı olması ve plasentanın hayvanlar tarafından yenmesi, ateşte yakılması, önünden kimin geçtiğine veya gömüldüğü yere göre değişen bir form alarak insana hayat boyu eşlik etmesi inancının mevcut olmayışıdır. Hakaslarda plasenta, ib denen geleneksel evin içinde kimsenin üzerine basıp yürüyemeyeceği bir yere gömülürken, İzlandalılarda insanların üzerinden geçeceği kapı eşiğinin altına gömülmesi gibi farklılıklar da bundan kaynaklanmaktadır. Ancak bu uygulamalar ilişkisiz gibi görünse de her ikisinin temelinde de plasentanın, çocuğun ruhunu barındırması ve kötü ruhlardan uzak tutulması yatmaktadır. Bu sebeple iki kültürün benzer Şamanik motiflere sahip olduğunu ileri sürmek mümkün görünmektedir. Günümüzde doğumların ağırlıklı olarak hastane ortamında gerçekleşmesi sebebiyle plasenta tıbbi atık olarak imha edilmektedir. Bu sebeple çalışmada bahsi geçen ve geçtiğimiz yüzyıl hâlen yaygın olan uygulamalar, istisnai durumlar hariç yok olmaya yüz tutmuştur. Buna rağmen vücutta çeşitli organlar ile uzuvların ruh barındırdığı inancı ve bunlarla bağlantılı ilahlar/ruhlara dair inanışlar varlığını korumaya devam etmektedir.
Bioindicator Benthic Macroinvertebrates as Semiotic Agents: A Biosemiotics-Oriented and Ethical Reframing Toward Meaningful Sustainability
(Springer, 19.12.2025) Öztürk, Selda; Akıllı, Sinan
Freshwater ecosystems, though covering less than 1% of the Earth’s surface, sustain nearly 10% of known species and are increasingly imperiled by climate change and anthropogenic stressors. Conventional biomonitoring frameworks, such as the EU Water Framework Directive, employ benthic macroinvertebrates as bioindicators, defining them primarily as proxies of ecosystem health. However, this narrow paradigm tends to overlook their “semiotic agency” (Sharov & Tønnessen, 2021)—the capacity to perceive, interpret, and act upon environmental signs that structure their Umwelt. In this article, we present what we term a biosemiotic ecological synthesis of six recent studies on freshwater macroinvertebrates and invertebrate conservation. Rather than generating new field data, we re-read published ecological and behavioral results through a biosemiotic and environmental humanities lens. We show that reported context-sensitive responses—microhabitat relocation, altered emergence timing, feeding adjustments, and acoustic signaling—can be interpreted as semiotic activity, patterned organism–environment relations in which macroinvertebrates evaluate and respond to environmental cues. Under stressors such as mining, nutrient enrichment, or hydrological isolation, these capacities are diminished in what Maran (2023) has called an “Umwelt collapse”, an often-overlooked dimension of biodiversity loss. By reframing benthic macroinvertebrates as interpretive agents, our study expands biomonitoring toward approaches that seek to preserve not only taxonomic and functional diversity, but also the communicative richness and behavioral plasticity of freshwater life. This reframing carries implications for conservation efforts and sustainability in the Anthropocene: conservation must protect not only biological diversity but also the semiotic diversity through which life interprets and co-creates ecosystems.
Reframing Intelligence in Leanne Betasamosake Simpson’s Noopiming: The Cure for White Ladies
(Published in Association with Loyola University Chicago, 2025) Bay, Hatice
Examining Noopiming: The Cure for White Ladies, by Leanne Betasamosake Simpson (Michi Saagiig Nishnaabeg), as a powerful intervention in dominant discourses on intelligence, Hatice Bay argues that the novel constructs and enacts an Anishinaabe model of intelligence grounded in the land, relationality, embodiment, and interdependence—concepts boldly challenging and transcending conventional Western frameworks that focus solely on individual cognition, logic, and academic achievement. Drawing on Indigenous thinkers such as Jim Dumont, Gregory Cajete, Leroy Little Bear, and Simpson herself, Bay contextualizes Noopiming within a broader intellectual tradition that emphasizes ethical values, spiritual insight, and community accountability. Through its characters, structure, and collaborative artistic projects, Noopiming presents intelligence as a generative and life-affirming force. This analysis also highlights how Simpson’s work reflects Anishinaabe scholar Lawrence W. Gross’s “accretive thinking,” a mode of knowledge creation that adds new layers of meaning through cyclical and networked pprocesses and explores how visual and musical collaborations inspired by the novel extend its epistemological impact beyond literature. Ultimately, Noopiming offers a compelling model for decolonizing intellectual practices. It fosters more inclusive, respectful approaches to knowledge, thus contributing to the ongoing resurgence of Indigenous—in particular, Anishinaabe—presence, self-determination, and cultural vitality.
THE DYNAMIC NATURE OF TRANSLATION COMPETENCE: A COMPREHENSIVE APPROACH TO TRANSLATOR TRAINING
(2025) Vural, Haldun
This article explores the evolving nature of translation competence, emphasizing its dynamic and multifaceted nature. The study positions translators as mediators who go beyond language conversion to fulfill specific objectives in the target culture and language. This shift from traditional linguistic models to more functional approaches highlight the growing need for translators to possess not only linguistic proficiency but also a range of extra-linguistic skills. The integration of cultural awareness, interpretive abilities, and context-specific knowledge is now recognized as equally crucial in navigating the complexities of modern translation practices. The increasing demand for comprehensive translator education is reflected in the expansion of translation programs at both undergraduate and graduate levels. Scholars have developed models to address the wide array of competences essential for translation, such as linguistic precision and cultural sensitivity. These models illustrate that translation competence must be adaptive, evolving in response to the growing demands of multilingual communication, which frequently involves navigating intricate interactions across diverse platforms and cultural contexts. As a result, translation education is shifting towards a more holistic approach, integrating a broader spectrum of skills beyond mere language proficiency. In conclusion, the study advocates for a comprehensive approach to translation education that encompasses all necessary competences for professional success. By emphasizing the interconnectedness of linguistic, cultural, technological, and theoretical skills, the article reinforces the idea that translation competence is a dynamic construct that must adapt to the industry's evolving demands. As the translation profession continues to expand both academically and commercially, future research and training initiatives should focus on further refining these competencies, ensuring that translators are equipped to produce high-quality, culturally aware translations in an increasingly globalized world.
Eleanor Roosevelt as a Queer Heroine in Susan Wittig Albert’s Loving Eleanor
(Hyperion University, 2025) Bay, Hatice; Mutlu, Alperen
Abstract: How might we reimagine Eleanor Roosevelt not only as a political icon but as a figure whose entire life— private and public—queered traditional boundaries of being, sexuality, and power? Susan Wittig Albert presents this possibility in Loving Eleanor (2016), which examines the romantic connection between Lorena Hickok (Hick) and Eleanor Roosevelt (hereafter ER or Eleanor). The novel follows the queer bond and enduring friendship between them through a period from 1928 to 1962, while also depicting Eleanor’s non-traditional relationships with multiple men. Albert’s narrative also demonstrates how ER’s energetic personality interacts with the sociopolitical environment of her time to show her adaptable approach to different social classes, racial and ethnic groups. Through queer theory and Gilles Deleuze and Félix Guattari’s concepts of rhizomatic proliferations, becoming-woman, becomingminoritarian, and other becomings, this essay argues that the fictional Eleanor defies established gender, class, and sexual norms, embracing the ever-evolving and boundless nature of desire, sexuality, and transformation. The analysis reveals how Albert's depiction of ER differs from conventional stories about her to present an unconventional and complex portrait of her character. Keywords: Loving Eleanor, Susan Wittig Albert, Eleanor Roosevelt, queer studies, Deleuze and Guattari
Altın Köl I (E 28) Yazıtında Geçen Umay Beg İfadesi Üzerine
(Bilig, 2024) Okutan Davletov, Nükhet; Davletov, Timur B.; 0000-0001-9312-8385; Kapadokya Üniversitesi, Beşeri Bilimler Fakültesi, İngilizce Mütercim ve Tercümanlık Bölümü; Okutan Davletov, Nükhet
Türklerin geleneksel inanç sistemindeki yeri ilk olarak Türk runik metinleriyle tanıklanan Umay, sıklıkla hamile ve lohusa kadınları koruyan, insan ve hayvan yavrularının doğması için gerekli kut yani ruhu verip onları koruyan dişi bir kutsal varlık olarak tanımlanmaktadır. Etnografik dönem ve günümüz kayıtları da Umay’ı bu doğrultuda değerlendirmeye olanak veren bilgilerle doludur. Bu sebeple Yenisey bölgesi epitaflarından E 28 numaralı Altın Köl I yazıtında geçen umay beg ifadesinin anlamı üzerinde bir fikir birliğine varılamadığı; yetki sahası hamilelik, doğum ve lohusalık üçgeninde görülen dişi bir kutsal varlık ile eril bir unvan olduğu düşünülen beg yani bey unvanının yan yana gelmesinin kontekste uymadığı görüşünden yola çıkılarak yapılan okumaların çoğunlukta olduğu görülmektedir. Bu çalışmada ise Yenisey sahası epitafik runik yazıtlarından E 28 numaralı Altın Köl I yazıtında geçen tartışmalı umay beg ifadesi hakkında Kormuşin’in okuma ve anlamlandırması desteklenmekle birlikte Umay’a beg denmesinin potansiyel sebebi daha önce yapılmamış bir şekilde Sibirya Türklerinin inançları ve mitolojisi üzerinden açıklanmaktadır.
Sayan-Altay Folkloru
(Akçağ Yayınevi, 2024) Okutan Davletov, Nükhet; Davletov, Timur B.; 0000-0001-9312-8385; Kapadokya Üniversitesi, Beşeri Bilimler Fakültesi, İngilizce Mütercim ve Tercümanlık Bölümü; Okutan Davletov, Nükhet
Hakaslar, Türk kültürünün beşiği kabul edilen Altay ve Sayan dağları vadisinde Sibirya’yı güneyden kuzeye geçerek akan Yenisey Nehri’nin sol havzasında yaşamaktadırlar. 3 Temmuz 1991’de cumhuriyet statüsüne kavuşan ve 25 Mayıs 1995 tarihinde anayasası kabul edilen kadim Hakas toprakları, Kuzey- Batı ve Batı’da Kemerova Bölgesi, Kuzey-Doğu ve Doğu’da Krasnoyarsk Eyaleti, Güney-Batı’da Altay Cumhuriyeti ve Güney-Doğu’da Tıva Cumhuriyeti ile ortak sınırlara sahiptir. Hakas Cumhuriyeti’nin toplam nüfusu 585.000 kişidir. En son Sovyetler döneminde yapılan 1989 genel nüfus sayımına göre Hakas topraklarında 108 farklı millete mensup insan yaşasa da nüfus dağılımına bakıldığında %80 oranıyla Rusların çoğunlukta, Hakasların ise %13 ile kendi yurtlarında azınlık durumunda bulunduğu görülmektedir. Hakasların, toplam 8 bölgeden oluşan Hakas Cumhuriyeti’nde en yoğun olarak yaşadığı yerler ise Askiz ve Taştıp bölgeleridir. “Ayı kanı” anlamına gelen başkent Abakan, Yenisey ve Abakan nehirlerinin kesiştiği yerde kurulmuştur .
Translation-Focused Technological Competence: Bridging Tradition and Innovation
(Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, 2025) Vural, Haldun
Translation has become a multidisciplinary profession which is influenced by technological advances rather than being a traditional linguistic discipline. Translators have long acted as intermediaries between languages and cultures, facilitating communication across boundaries. The field of translation studies has broadened in the contemporary age, including theories from other fields and adjusting to technological advancements that are changing the nature of translation both in practice and education. The idea of translation-focused technological competency is examined in this study, with an emphasis on how technology improves the productivity, accuracy, and efficiency of translators. Instant information sharing via Facebook, Instagram, WhatsApp, YouTube, and other platforms has been made possible by the emergence of digital media and Web 2.0 technologies, which have completely changed communication. By providing interactive communication and translation solutions via software, mobile applications, and smart devices, these innovations have also revolutionized translation methods. Machine translation enabled by artificial intelligence lacks emotional intelligence and nuanced comprehension required for precise interpretation of complicated texts. Therefore, human translators are still essential, even if technology helps to increase accessibility and decrease workload. Consequently, human translators are moving into positions that concentrate on correcting and improving translations produced by machines. This change emphasizes how crucial it is for translators to be technologically proficient since it enables them to use digital tools efficiently without sacrificing the quality and authenticity of their translations. Translators may improve their performance, ensure accuracy, and satisfy the needs of a globalized society by being proficient with technology tools and being aware of their limitations. This paper positions translators as crucial mediators in the digital era by highlighting the necessity of ongoing adaptation and skill improvement in translation methods. In the end, the human element is still essential to producing translations that are suitable for the target culture and setting.
Exploring Posturbanism in Annalee Newitz's The Terraformers
(Bucharest Review, 2024) Bay, Hatice
Abstract: Annalee Newitz’s The Terraformers (2023) explores the endeavors of the Environmental Rescue Team (ERT), which consists of diverse humans, uplifted animals, engineered organisms, bots, drones, and AI, and how they strive to construct a sustainable planet, Sask-E, and cities amid Verdance – a Capitalocenic corporate power that shapes the dynamics between humans, nature, and life. Drawing on the concept of the Capitalocene and Donna Haraway’s theories of the Chthulucene, sympoiesis, making kin, and staying with the trouble, this article discusses the significance of multispecies actors and intelligences in urban-making, while also emphasizing the necessity of acknowledging the complexities and uncertainties of this process. Further inspired by the insights of recent urban scholarship, such as smart and AI urbanisms, the article discusses the essential role of technology, engineering, AI, and machine in building democratic cities. By examining the efforts and collaborations between these multifaceted characters, the novel challenges market-driven anthropocentric notions of urbanism and envisions a future where multispecies communities use technology and great care to build equitable and viable posturban landscapes.
Possible Language Teacher Selves and Their Contribution to Foreign Language Speaking Anxiety: A Study Over English Language Teaching and English Language and Literature Departments
(Afyon Kocatepe Üniversitesi, 2024) Vural, Haldun
Even in one's native language, speaking in front of others might be difficult. Therefore, it may be said that if teachers are aware of the reasons for their students’ English-speaking anxiety, they can choose the best teaching strategies and techniques to use in their lessons. The current study's objective is to determine whether students in the English Language Teaching (ELT) and English Language and Literature (ELL) departments have significantly different degrees of anxiety when speaking in a foreign language.; to investigate the degree and type of relations between these FLSA variables of two departments; and to find out how much FLSA the students have and whether their level of apprehension when speaking a foreign language varies depending on the departments they are in. The study has the features of quantitative research design. Data are collected from fourth-year students in the departments of English Language Teaching and English Language and Literature. The results demonstrate that there is a substantial difference between ELL and ELT students' levels of anxiety while speaking English.
A Brief History of Assessment Approaches in Translation
(MANAS Üniversitesi, 2024) Vural, Haldun
The goal of obtaining translation competency in translation education necessitates awareness of the entire process, from the generation of the source text to the assessment of the target text. Since the variety of the translation action necessitates a multidimensional assessment, this awareness is achieved by integrating the flexible and varied nature of translation with the field-based perspective. Within the context of literary texts and non-literary texts, the concretization of these characteristics in translation education is crucial. Different languages and civilizations can be translated into one another. Target texts are therefore assessed in various contexts, either directly or indirectly. The notion of assessment is, however, extremely broad. This can occasionally result in uncertainty and complication. Translation assessment ideas that are relevant to this diversity and inclusivity are also reflected in the act of translation. This study aims to track the translation of assessment and criticism notions. The multi-layered character of criticism and evaluation concepts is highlighted in this study as it examines terms like review, quality evaluation, criticism, and measurement assessment within the framework of theoretical viewpoints based on text type classifications.
Bridging Cultures: A Critical Examination of Translation Assessment
(2024) Vural, Haldun
The process that enables cultures to learn about one another is a different definition of translation. In addition to serving as a tool for communication, language also serves as a conduit for the cultural heritage of communities. This study aims to explore the role that translation evaluation methodologies play in the field of translation studies, as well as how they are defined and applied in relation to assessment concepts and criticism. The importance of language as a medium for cultural legacies is emphasized by this study, which investigates the mechanism by which civilizations can learn about one another via translation. Translating an expression from the source language into the target text as closely as possible is known as equivalency, and it is studied in a variety of contexts and historical periods. With an emphasis on the semantic domains of concepts for translation assessment, the study analyzes theoretical approaches that impact translation criticism and assessment. Assessments of the use, acceptability, and fulfillment of translations are made in relation to the intended audience as well as the translators themselves. Based on the need for efficient communication, the study emphasizes the fundamental role that assessment plays in translation. It indicates that theoretical translation expertise forms the basis of the quality assessment expression employed in the field. In addition to offering definitions and application insights into translation studies, the investigation explains the nuances of translation assessment methodologies. Theoretical techniques and principles of translation assessment are also indicated.
“Instead of Pumping Iron, She was Pumping Bullets into her Husband”: The Portrayal of a Female Perpetrator in Nanette Burstein’s Killer Sally”
([Inter]sections, 2023) Bay, Hatice
In the media, the law, and the public opinion, women who resort to violence within abusive relationships are often depicted as either victims or monsters. Nanette Burstein’s threepart docuseries, Killer Sally (2022), reexamines this binary which focuses on Sally McNeil, a former professional bodybuilder who murdered her husband, also a professional bodybuilder, in Southern California in 1995. Drawing from research and analyses found in Belinda Morrissey’s When Women Kill and The Routledge International Handbook of Perpetrator Studies, this article argues that Burstein questions the discursive, performative, and one-sided dimensions of media and legal portrayals of female perpetrators. By placing both the perpetrator and the victim within complex socio-psychological and posthuman frameworks, Burstein broadens the discourse on battered women who kill by granting the perpetrator agency and voice.
Iranian EFL Students’ Perceptions of Foreign Language Writing Anxiety and Perfectionism in Essay Writing
(Journal of English Language Teaching and Linguistics, 2023) Khezerlou, Ebrahim
Mastering the writing skill is an important criterion for EFL students who desire to fully invest in their academic discipline. While it is essential to develop numerous writing abilities to communicate effectively, the research shows that the affective variables, such as self-esteem, perfectionism, stress, anxiety, and burnout exert a deep negative influence both on the process and product of writing. To explore the devastating effects of these constructs beyond, the study aims to investigate the interactive impact of anxiety and perfectionism on essay writing among the Iranian EFL students (n=85). The Second Language Writing Anxiety Inventory of Cheng (2004) and the Multidimensional Perfectionism Scale of Hewitt and Flett (1990) were employed to measure the participants’ perceived writing anxiety and perfectionism. The results proved moderate levels of FLWA and perfectionism among the participants. They also revealed that the most prevalent type of anxiety and perfectionism among them were cognitive and self-oriented, respectively. Finally, the results revealed a strong positive relationship between their anxiety and perfectionistic tendencies. Thus, it was concluded that anxiety and perfectionism may interactively challenge EFL students more in their writing activities. The results are beneficial in deepening the understandings of teachers and researchers in the field pedagogically and practically.
Strategies for translating Turkish, English and French animal proverbs: Comparative study
(Amur State University, 2023) Vural, Haldun
Each language contains distinctive properties that are a part of its culture. Throughout history there has been a constant interest in designing and collecting proverbs, as far as they are reflective of both cultural resemblances and dissimilarities. Culture- and language-specific proverbs frequently cannot be translated into the target language literally, although, it can be assumed that their messages can be transferred to be adequately comprehended in the target language. The current study examines the proverbs that are equivalent in context in Turkish, English and French where at least one of them is animal-related. It looks into the techniques used in translating these proverbs among the three languages. Two of the five Mona Baker's strategies were applied to the analyzed material: (i) similarity both in meaning and form, (ii) similarity in meaning and dissimilarity in form. As a result, among 18 groups of proverbs selected for analysis (each including Turkish, English and French equivalents and 2 literal translation – Turkish-to-English and French-to-English), 5 demonstrated equivalence of form, context and meaning with the same animal nominations. Among the 13 groups, 9 showed higher equivalence between English and French proverbs, 3 – between Turkish and French proverbs and only 1 – between Turkish and English proverbs. The reason why one or two languages of the three have an animal nomination in a proverb while the other(s) does/do not have any may be traditional, religious, geographical or historical differences.
Mentoring and its Significance in the Formation of Translators' Self-Efficacy Perceptions
(Participatory Educational Research, 2023) Vural, Haldun
Self-efficacy is defined as the confidence in one's talents and capacity to carry out the tasks assigned to them as well as to address and resolve the issues in their personal and professional lives. On the other hand, the word ‘mentor’ is assumed to have roots in Greek mythology. The term "mentoring" refers to a caring, sharing, and supportive relationship in which one person invests time, knowledge, and effort into promoting the development of another person's skills, abilities, and knowledge. In this study, the role of mentoring in the formation of translator candidates' self-efficacy perception is examined. This study employs a qualitative research methodology to ascertain the translator candidates' opinions on the mentoring practice in the development of their perception of self-efficacy in their workplaces. In the findings, translator candidates state that practical training is important for them to gain self-efficacy in the field of profession. The results indicate that participants’ professional experience is insufficient, they see themselves inadequate in the fields of application and they need mentor help in terms of methods to be used, self-confidence and guidance. They emphasize the value of mentoring in terms of obtaining personal and professional experience and share favourable views on this practice. The results show that the translation candidates' self-efficacy perspective is poor, but the mentoring practice may be helpful in gaining professional experience and developing a self-efficacy perception.

Güncel Gönderiler