SEDANTER DAVRANIŞIN İŞTEN AYRILMA NİYETİ VE İŞE ANGAJE OLMA ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Hem gelişmiş hem de gelişmekte olan toplumlarda yaşanan sosyokültürel değişimler, bireyler arasında fiziksel hareket ve aktivite düzeyini azaltarak daha hareketsiz bir yaşam tarzının benimsenmesine neden olmuştur. Hareketsiz davranışın bir göstergesi olarak, bu olgu çalışanların iş ile ilgili tutum ve davranışlarını da etkilemektedir. Bu çalışma, hareketsiz davranışın işten ayrılma niyeti ve işe katılım düzeyleri üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini, Türkiye’de kamu ve özel sektörde görev yapan 214 çalışan oluşturmaktadır. Nicel araştırma yöntemine dayanan çalışmada, veriler hem kolayda örnekleme hem de kartopu örnekleme teknikleriyle çevrim içi anketler aracılığıyla toplanmıştır. Önerilen model, doğrulayıcı faktör analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizi ile birlikte güvenilirlik ve geçerlilik analizleri yoluyla test edilmiştir. Analitik sonuçlar, hareketsiz davranış (ve bunun sonucu olan yaşam tarzı) ile çalışanların işten ayrılma niyetleri arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur. Buna karşılık hareketsiz davranış ve işe katılım tutumları ile işten ayrılma niyeti ve işe katılım düzeyi arasında negatif yönde ilişkiler tespit edilmiştir.