Türkiye’deki Dil ve Konuşma Terapistlerinin Enfeksiyon Kontrolü Uygulamaları: Tanımlayıcı Araştırma
Dosyalar
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Amaç: Dil ve konuşma terapistleri (DKT), herhangi bir danışan grubuyla çalışırken doğrudan ya da dolaylı olarak temas hâlindedir. Bu duruma bağlı olarak DKT’lerin sa ğladığı değerlendirme ve müdahale hizmetlerinin enfeksiyon kontrolü aç ısından bazı gereklilikleri bulun- maktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de özel ve kamu hastanelerinde, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde, özel dil ve konuşma terapisi kli- niklerinde çalışan DKT’lerin enfeksiyon kontrolü uygulamalar ının in- celenmesi amaçlanmaktır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın deseni genel tarama modelidir. Ara ştırmaya toplamda 117 DKT kat ılmıştır. Veri toplama araçları Demografik Bilgi Formu ve Dil ve Konuşma Te- rapistlerinin Enfeksiyon Kontrolü Uygulamaları Anketi’dir. Demogra- fik Bilgi Formu ile kat ılımcıların yaşları, çalışma yılları ve çalıştıkları alanlar hakkında bilgi al ınmıştır. Enfeksiyon Kontrolü Uygulamalar ı Anketi, el yıkama, oral değerlendirme, enfeksiyon eğitimi, dezenfeksi- yon, kişisel koruyucu ekipman kullan ımı, öksürük görgü kurallar ına uyumu, enfeksiyon bulaşmasını azaltmak için kullanılan kontrol strate- jileri kullanımı ve diğer enfeksiyon kontrol uygulamalar ı olmak üzere toplamda 8 bölüm ve 41 maddeden olu şmaktadır. Elde edilen veriler IBM SPSS 27.0 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmanın bulguları, katılımcıların büyük bir kısmının el hijyeni ve oral değerlen- dirme sırasında eldiven kullanımı gibi enfeksiyon kontrolü prosedürle- rini sık sık veya her zaman uygulad ıklarını göstermektedir. Bununla birlikte, katılımcıların önemli bir kısmı çalıştıkları yerlerde enfeksiyon kontrol kılavuzlarının bulunmadığını (%61,54) ve bu konuda düzenli eğitim almad ıklarını (%70,09) ifade etmi ştir. Sonuç: Türkiye’deki DKT’lerin enfeksiyon kontrolü uygulamalar ı genel olarak yeterli ol- makla birlikte, iş yerlerinde enfeksiyon kontrolüne yönelik kılavuz ek- sikliği ve e ğitimin yaygın olmayışı dikkat çekmektedir. Bu nedenle, enfeksiyon kontrolü konusunda daha kapsaml ı eğitim programlarının düzenlenmesi ve standart kılavuzların oluşturulması önerilmektedir.
Objective: Speech and language therapists (SLTs) are in direct or indirect contact with their clients during assessment and in- tervention sessions. As a result, infection control measures are required in SLTs’ professional practices. This study aims to examine the infec- tion control practices of SLTs working in public and private hospitals, special education and rehabilitation centers, and private speech ther- apy clinics in Türkiye. Material and Methods: The study design is a general survey model. A total of 117 SLTs participated in the study. The data collection tools included a Demographic Information Form and the Speech and Language Therapists’ Infection Control Practices Survey. The Demographic Information Form gathered information on participants’ ages, years of experience, and fields of work. The Infec- tion Control Practices Survey consisted of 8 sections and 41 items, cov- ering handwashing, oral examination, infection education, disinfection, use of personal protective equipment, adherence to cough etiquette, strategies used to reduce infection transmission, and other infection control practices. The data were analyzed using IBM SPSS 27.0 soft- ware. Results: The findings showed that the majority of participants frequently or always implemented infection control procedures such as hand hygiene and glove use during oral examinations. However, a sig- nificant portion of participants reported a lack of infection control guidelines in their workplaces (61.54%) and noted that they did not re- ceive regular training on the topic (70.09%). Conclusion: While in- fection control practices among SLTs in Türkiye are generally sufficient, the lack of infection control guidelines in workplaces and the lack of regular training are concerning. It is recommended that more comprehensive training programs be developed, and standardized guidelines be established to improve infection control practices.












